Nire ikastarokideen lanak ikustean,nirea ez dela inoiz bukatuko pentsatzen det; gainera behar dudan informazioa ez da ailegatzen.Urduri nago eta tila behar det, hortara noa sukaldera ea infusioak laguntzen didan. Hau gutxi balitz,afonia puntua eta trankazo leuntzeko iboprufenoren beharra sentitzen det.Ay ama, zer gaizki sentitzen naizen!!!!
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.